حرکات اصلاحی یا جراحی؟ کدام برای درمان زانو پرانتزی بهتر است؟

حرکات اصلاحی یا جراحی؟ کدام برای درمان زانو پرانتزی بهتر است؟

• آیا تا به حال هنگام راه رفتن یا ایستادن طولانی، در مفاصل زانو احساس فشار غیرطبیعی کرده‌اید؟

• چقدر با عوارض ثانویه زانو پرانتزی مانند ساییدگی زودرس مفصل و کمردرد آشنایی دارید؟

• آیا می‌دانستید که همیشه “تیغ جراحی” اولین یا بهترین راهکار برای رسیدن به پاهای صاف و سالم نیست؟

بسیاری از افراد تصور می‌کنند تنها راه رهایی از ظاهر کمان‌شکل پاها، انجام جراحی‌های سنگین و سپری کردن دوران نقاهت طولانی است. اما واقعیت این است که در دنیای مدرن توانبخشی، رویکردهای غیرتهاجمی جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند. در مقاله ی حرکات اصلاحی یا جراحی؟ کدام برای درمان زانو پرانتزی بهتر است؟  قصد داریم با نگاهی تخصصی بررسی کنیم که چه زمانی حرکات اصلاحی و مداخلات ارتوپدی فنی می‌توانند جایگزین جراحی شوند و در چه مواردی علم پزشکی جراحی را توصیه می‌کند.

چرا تشخیص دقیق اولین گام درمان است؟

• چگونه می‌توان تفاوت میان ناهنجاری ساختاری و ناهنجاری وضعیتی را تشخیص داد؟

• نقش تکنولوژی‌های نوین در تعیین مسیر درمانی چقدر حیاتی است؟

• آیا تمرینات ورزشی به تنهایی برای اصلاح زاویه مفاصل کافی هستند؟

یکی از کلیدی‌ترین بخش‌ها در نقشه راه درمان، شناخت دقیق وضعیت فعلی استخوان‌ها و عضلات است. در این مسیر، استفاده از دستگاه اسکن سه بعدی کف پا به عنوان یک ابزار تشخیصی پیشرفته، به متخصصان کمک می‌کند تا فشار وارد بر مفاصل را به دقت تحلیل کرده و تاثیر انحراف زانو بر کل زنجیره حرکتی بدن را بسنجند. در واقع، پاسخ به سوال “جراحی یا تمرین‌درمانی” در گرو یک ارزیابی بیومکانیکال دقیق است که مشخص می‌کند آیا با دریافت خدمات تمرین درمانی و استفاده از ارترزهای تخصصی می‌توان به نتیجه مطلوب رسید یا خیر.

شناخت ماهیت ناهنجاری: آیا پاهای شما واقعاً پرانتزی است؟

قبل از هرگونه اقدام درمانی، باید بدانیم با چه نوع ناهنجاری روبرو هستیم. زانو پرانتزی یا در اصطلاح علمی Genu Varum، وضعیتی است که در آن وقتی مچ پاها کنار هم قرار می‌گیرند، بین زانوها فاصله غیرطبیعی ایجاد می‌شود. اما آیا همه انواع آن نیاز به جراحی دارند؟

تفاوت زانو پرانتزی ساختاری و وضعیتی؛ ریشه مشکل کجاست؟

تشخیص تفاوت این دو نوع، اولین قدم برای انتخاب بین تمرین درمانی یا جراحی است:

• زانو پرانتزی ساختاری (استخوانی):

  • در این حالت، خودِ استخوان فمور (ران) یا تیبیا (ساق) دچار تغییر شکل و قوس شده است.

  • علل آن معمولاً ژنتیک، بیماری‌های دوران کودکی مانند راشیتیسم یا شکستگی‌های بد جوش‌خورده است.

  • اصلاح این نوع در بزرگسالی معمولاً دشوارتر بوده و گاهی نیاز به مداخلات جراحی یا ارتوپدی فنی خاص دارد.

• زانو پرانتزی وضعیتی (عضلانی):

  • در این نوع، استخوان‌ها سالم هستند اما به دلیل ناهماهنگی در قدرت عضلات، مفصل زانو از جای خود خارج شده است.

  • علت اصلی آن ضعف عضلات نزدیک‌کننده و کوتاهی عضلات دورکننده ران است.

  • خبر خوب این است که این نوع ناهنجاری با دریافت خدمات تمرین درمانی و اصلاح الگوی حرکتی، پتانسیل بالایی برای درمان بدون جراحی دارد.

نحوه تشخیص فاصله نرمال زانوها در سنین مختلف

آیا هر فاصله‌ای بین زانوها نگران‌کننده است؟ پاسخ منفی است:

• دوران نوزادی: تا سن ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، داشتن پاهای پرانتزی به دلیل وضعیت جنین در رحم کاملاً طبیعی است.

• دوران کودکی: بین سن ۳ تا ۶ سالگی، پاها معمولاً به سمت زانو ضربدری متمایل می‌شوند و سپس صاف می‌شوند.

• بزرگسالی: در یک فرد بالغ، وقتی مچ پاها به هم چسبیده‌اند، فاصله بین دو زانو باید کمتر از ۳ سانتی‌متر (حدود دو بند انگشت) باشد. اگر این فاصله بیش از ۵ الی ۷ سانتی‌متر باشد، نیاز به بررسی جدی توسط متخصص دارد.

چرا زانو پرانتزی در بزرگسالی یک زنگ خطر جدی است؟

بسیاری از افراد تصور می‌کنند زانو پرانتزی فقط یک مشکل زیبایی است، اما در بزرگسالی قضیه متفاوت است:

• ساییدگی نابرابر: فشار وزن بدن به جای توزیع در کل مفصل، فقط روی بخش داخلی زانو متمرکز می‌شود که منجر به آرتروز زودرس می‌گردد.

• تغییر در زنجیره حرکتی: انحراف زانو باعث می‌شود مچ پا به سمت داخل بچرخد. اینجا دقیقاً نقطه‌ای است که اسکن سه بعدی کف پا اهمیت پیدا می‌کند تا مشخص شود چطور این انحراف، قوس کف پای شما را از بین برده است.

• آسیب به ستون فقرات: بدن برای حفظ تعادل، لگن را به جلو می‌چرخاند که نتیجه آن گودی کمر و دردهای مزمن در ناحیه پشت خواهد بود.

نکته کلیدی: تشخیص به‌موقع در بزرگسالی می‌تواند شما را از یک جراحی تهاجمی در آینده نجات دهد. اگر در راه‌رفتن احساس خستگی زودرس دارید، زمان آن رسیده که به فکر ارزیابی بیومکانیکال باشید.

روش‌های تشخیص هوشمند؛ فراتر از معاینه چشمی

در گذشته، تشخیص زانو پرانتزی تنها با نگاه کردن به ظاهر پاها یا استفاده از خط‌کش انجام می‌شد؛ اما امروزه در مجموعه ارتومونتو، ما معتقدیم که برای درمان قطعی، ابتدا باید یک تصویر دقیق و دیجیتالی از وضعیت بیومکانیکی بدن داشته باشیم. تشخیص هوشمند به ما می‌گوید که “چرا” این انحراف ایجاد شده است.

اهمیت اسکن سه بعدی کف پا در تشخیص توزیع ناهماهنگ وزن

آیا می‌دانستید که ریشه بسیاری از مشکلات زانو، در کف پای شما نهفته است؟ زانو پرانتزی باعث می‌شود خط ثقل بدن جابجا شده و فشار وزن به‌صورت غیرمعمول به لبه‌های خارجی یا داخلی پا منتقل شود.

• آنالیز دقیق فشار: دستگاه اسکن سه بعدی کف پا به صورت نقطه‌ای نشان می‌دهد که کدام بخش از مفاصل شما تحت فشار بیش از حد هستند.

• پیش‌بینی آسیب: با این اسکن، می‌توان پیش‌بینی کرد که زانو پرانتزی در چند سال آینده چقدر به مچ پا آسیب خواهد زد.

• طراحی شخصی‌سازی شده: نتایج این اسکن، مبنای طراحی کفی‌ها و کفش‌های طبی در بخش خدمات ارتوپدی فنی قرار می‌گیرد تا راستای مفاصل از پایین‌ترین نقطه اصلاح شود.

تحلیل زنجیره حرکتی: پیوستگی مچ پا، زانو و لگن

بدن انسان مانند یک زنجیره متصل به هم عمل می‌کند. وقتی قطعه‌ای به نام “زانو” از راستای طبیعی خارج می‌شود، کل سیستم دچار اختلال می‌گردد:

• تخریب مچ پا: در زانو پرانتزی، مچ پا معمولاً دچار چرخش به داخل (پرونیشن) می‌شود تا تعادل بدن را حفظ کند. این وضعیت به مرور زمان باعث از بین رفتن قوس کف پا و دردهای مزمن مچ می‌شود.

• انحراف لگن و کمر: برای جبران انحراف زانوها، لگن دچار چرخش شده و فشار مضاعفی به مهره‌های کمر وارد می‌کند.

• دیدگاه سیستمی ارتومونتو: ما در تحلیل‌های خود، فقط به زانو نگاه نمی‌کنیم؛ بلکه با بررسی کل زنجیره حرکتی، تلاش می‌کنیم تا با دریافت خدمات تمرین درمانی، هماهنگی را به کل بدن بازگردانیم.

نقش عکس‌برداری رادیولوژی (تای‌الاینمنت) در تعیین درجه انحراف

در کنار روش‌های دیجیتال، استفاده از عکس‌برداری تخصصی موسوم به تای‌الاینمنت (Alignment View) برای موارد شدید ضروری است:

• اندازه‌گیری دقیق زاویه: این رادیولوژی کل طول پا (از لگن تا مچ) را در حالت ایستاده نشان می‌دهد تا زاویه دقیق انحراف (Mechanical Axis) مشخص شود.

• تصمیم‌گیری برای جراحی یا اصلاح: اگر زاویه انحراف از حد مشخصی فراتر رفته باشد، عکس رادیولوژی به متخصص کمک می‌کند تا تشخیص دهد آیا بیمار همچنان با حرکات اصلاحی درمان می‌شود یا کاندید جراحی استئوتومی است.

جراحی استئوتومی؛ آخرین سنگر یا اولین راهکار؟

جراحی معمولاً با هدف تغییر محور بارگذاری روی مفصل زانو انجام می‌شود تا فشار از روی قسمت تخریب شده (بخش داخلی زانو در افراد پرانتزی) برداشته شود.

جراحی استئوتومی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

واژه “استئوتومی” به معنای برش استخوان است. در این عمل، جراح با ایجاد یک برش دقیق در استخوان ساق پا (تیبیا) یا استخوان ران (فمور)، یک گوه (Wedge) ایجاد می‌کند.

• روش باز کردن گوه (Opening Wedge): جراح برشی در استخوان ایجاد کرده و با باز کردن آن، فاصله را با پیوند استخوان (گرافت) پر می‌کند تا راستای پا صاف شود.

• تثبیت با پلاتین: برای نگه داشتن استخوان در وضعیت جدید، از پلاک‌ها و پیچ‌های فلزی مخصوص استفاده می‌شود.

• تغییر بیومکانیک: هدف اصلی این است که خط ثقل بدن از بخش داخلی (که در حال تخریب است) به بخش مرکزی یا خارجی زانو منتقل شود.

چه کسانی کاندید قطعی جراحی هستند؟

جراحی برای همه توصیه نمی‌شود. متخصصان معمولاً در موارد زیر جراحی را اجتناب‌ناپذیر می‌دانند:

• انحراف‌های شدید ساختاری: زمانی که فاصله بین دو زانو بیش از حد مجاز (معمولاً بالای ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر) باشد و استخوان‌ها دچار دفرمیتی شدید شده باشند.

• آرتروز پیشرفته در یک سمت: وقتی غضروف بخش داخلی زانو کاملاً از بین رفته و فرد دچار درد شدید و محدودیت حرکتی است.

• سن و سطح فعالیت: معمولاً این جراحی برای افراد زیر ۵۵ سال که فعال هستند و قصد دارند جراحی تعویض مفصل زانو (آرتروپلاستی) را به تعویق بیندازند، گزینه مناسبی است.

• عدم پاسخ به روش‌های غیرتهاجمی: وقتی پس از یک دوره مداوم دریافت خدمات تمرین درمانی و استفاده از ارترزهای ارتوپدی فنی، بهبودی در عملکرد حاصل نشود.

بررسی چالش‌ها: فراتر از یک جراحی ساده

بسیاری از مراجعین ارتومونتو درباره سختی‌های این مسیر سوال می‌پرسند. واقعیت این است که جراحی پایان راه نیست، بلکه شروع یک دوره دشوار است:

• دوران نقاهت طولانی: بیمار معمولاً بین ۶ تا ۱۲ هفته نباید وزن خود را روی پای جراحی شده بیندازد. بازگشت به فعالیت‌های عادی ممکن است ۶ ماه تا یک سال زمان ببرد.

• هزینه‌های سنگین: هزینه‌های اتاق عمل، تیم جراحی، پلاتین‌های وارداتی و هزینه‌های بستری در بیمارستان بسیار قابل توجه است.

• ریسک‌های جراحی و بیهوشی: مانند هر عمل سنگین دیگری، خطر عفونت، لخته شدن خون (DVT)، جوش نخوردن استخوان و عوارض داروی بیهوشی وجود دارد.

• نیاز مبرم به توانبخشی: حتی بعد از جراحی، بیمار بدون دریافت خدمات تمرین درمانی نمی‌تواند الگوی درست راه رفتن را بازیابی کند.

یک نکته حیاتی: جراحی فقط استخوان را صاف می‌کند، اما عضلات ضعیفی که باعث بروز ناهنجاری شده‌اند، همچنان ضعیف باقی می‌مانند. به همین دلیل است که حتی کاندیداهای جراحی نیز پیش و پس از عمل به خدمات تخصصی ارتوپدی نیاز دارند.

قدرت حرکات اصلاحی و تمرین‌درمانی؛ رویکردی هوشمندانه و غیرتهاجمی

بسیاری از مراجعین ما در ارتومونتو با این سوال می‌آیند که “آیا واقعاً ورزش می‌تواند استخوان را صاف کند؟”. پاسخ در علم بیومکانیک نهفته است: وقتی توازن عضلانی پیرامون یک مفصل بازگردد، نیروهای وارد بر مفصل بازتوزیع شده و راستای حرکتی اصلاح می‌شود. این یعنی پیشگیری از آرتروز و بهبود ظاهر پاها، بدون نیاز به تیغ جراحی.

اصلاح ناهنجاری از طریق بازسازی تعادل عضلانی

در زانو پرانتزی، معمولاً یک “جنگ نابرابر” میان عضلات وجود دارد. برخی بیش از حد ضعیف و برخی بیش از حد سفت شده‌اند:

• تقویت عضلات کلیدی: عضلات گلوتئال (باسن) و بخش‌های خاصی از همسترینگ نقش حیاتی در چرخش صحیح ران و پایداری زانو دارند. وقتی این عضلات را با تمرینات هدفمند تقویت می‌کنیم، لگن و ران در وضعیت بهتری قرار گرفته و از شدت پرانتزی بودن زانو در هنگام حرکت کاسته می‌شود.

• عضلات چهارسر ران: تمرکز بر بخش داخلی عضلات چهارسر (VMO) کمک می‌کند تا کشکک زانو در مسیر درست خود حرکت کند و از تخریب غضروف جلوگیری شود.

دریافت خدمات تمرین درمانی: چگونه تمرینات اختصاصی زاویه مفصل را تغییر می‌دهند؟

بسیاری از تمریناتی که در اینترنت وجود دارند، عمومی هستند؛ اما دریافت خدمات تمرین درمانی به صورت تخصصی در مرکز ارتومونتو، تفاوتی اساسی ایجاد می‌کند:

• برنامه نویسی اختصاصی: بر اساس نتایج آنالیزهای اولیه، برای هر فرد یک برنامه تمرینی منحصر‌به‌فرد طراحی می‌شود که دقیقاً روی نقاط ضعف بیومکانیکی او تمرکز دارد.

• تغییر آگاهی عصبی-عضلانی: تمرین درمانی فقط ساختن عضله نیست؛ بلکه بازآموزی مغز برای کنترل بهتر مفاصل است. با تکرار تمرینات درست، بدن یاد می‌گیرد که در هنگام ایستادن و راه رفتن، زانوها را در راستای صحیح‌تری نگه دارد.

• کاهش گشتاور ورودی: تمرینات تخصصی باعث می‌شوند “گشتاور دورکننده زانو” (که عامل اصلی بدتر شدن حالت پرانتزی است) کاهش یابد.

نقش کشش عضلات منقبض در کاهش فشار داخلی زانو

یکی از دلایل اصلی درد و انحراف بیشتر در زانو پرانتزی، کوتاهی برخی عضلات است که مانند یک طناب سفت، مفصل را به سمت غلط می‌کشند:

• آزادسازی بافت‌های سفت: عضلات نزدیک‌کننده (Adductors) و عضلات دوقلوی ساق پا در این افراد معمولاً دچار کوتاهی هستند. کشش اصولی این عضلات، فشار را از روی بخش داخلی مفصل زانو برمی‌دارد.

• ایجاد فضای مفصلی: با کاهش انقباضات دفاعی اطراف زانو، فضای مفصلی بهتری ایجاد شده و تغذیه غضروف‌ها بهبود می‌یابد. این کار نه تنها به اصلاح ظاهر کمک می‌کند، بلکه بلافاصله باعث کاهش دردهای مزمن کاربر می‌شود.

فراموش نکنید: تغییر در ساختار بدن زمان‌بر است، اما پایدارترین تغییر، تغییری است که از طریق اصلاح الگوهای حرکتی خودِ بدن ایجاد شود. تلفیق این تمرینات با خدمات ارتوپدی فنی، میان‌بری امن برای رسیدن به پاهایی سالم است.

نقش مکمل ارتدزها

تلفیق علم تمرین‌درمانی با تجهیزات مهندسی ارتوپدی، کلیدی‌ترین مزیت رقابتی در مسیر درمان غیرتهاجمی زانو پرانتزی است. کفی‌های طبی تخصصی که بر اساس داده‌های دقیق اسکن سه بعدی کف پا طراحی می‌شوند، با ایجاد اصلاحات در زوایای پاشنه و قوس پا، خط ثقل بدن را که در افراد دارای زانو پرانتزی به سمت داخل منحرف شده، به مرکز مفصل باز می‌گردانند. این تغییر بیومکانیکی باعث می‌شود تا فشار نابرابر از روی بخش داخلی زانو برداشته شده و توزیع وزن در کل زنجیره حرکتی بدن متعادل شود. در کنار کفی‌ها، استفاده از زانوبندهای اصلاح‌کننده یا Unloader Braces با اعمال یک نیروی فشارنده از سمت خارج به داخل، فضای مفصلی را در بخش فشرده شده باز می‌کنند و اجازه می‌دهند تا غضروف‌ها در محیطی کم‌فشارتر بازسازی شوند.

ضرورت دریافت خدمات ارتوپدی فنی زمانی دوچندان می‌شود که بدانیم ناهنجاری زانو پرانتزی یک وضعیت پویاست و بدون حمایت تجهیزات کمکی، حتی تمرینات ورزشی نیز ممکن است زیر فشار وزن بدن اثربخشی کمتری داشته باشند. این تجهیزات مهندسی‌ساز نه تنها از پیشرفت انحراف و تخریب زودهنگام مفصل (آرتروز) جلوگیری می‌کنند، بلکه به عنوان یک مکمل قدرتمند، اثرات مثبت حرکات اصلاحی را در تمام ساعات شبانه‌روز تثبیت می‌کنند. در واقع، با بهره‌گیری از این مداخلات فنی، فرد می‌تواند در حین فعالیت‌های روزمره، مفاصل خود را در راستای صحیح نگاه داشته و از آسیب‌های ثانویه به مچ پا و کمر پیشگیری کند.

جدول مقایسه تخصصی: جراحی استئوتومی در مقابل حرکات اصلاحی و ارتدز

این جدول به شما کمک می‌کند تا با دیدی بازتر، مسیر درمانی خود را در مجموعه ارتومونتو یا مراکز جراحی انتخاب کنید:

شاخص مقایسه	جراحی استئوتومی (تهاجمی)	حرکات اصلاحی و مداخلات فنی (غیرتهاجمی)
هدف اصلی	اصلاح ساختار استخوان به صورت فیزیکی	بازگرداندن تعادل عضلانی و اصلاح راستای حرکتی
سرعت مشاهده تغییر	فوری (پس از جراحی ظاهر پا تغییر می‌کند)	تدریجی (نیاز به استمرار و صبر دارد)
دوران نقاهت	طولانی (۳ تا ۱۲ ماه محدودیت حرکتی شدید)	بدون نقاهت (فرد به زندگی روزمره ادامه می‌دهد)
هزینه‌های مالی	بسیار بالا (جراحی، بیمارستان، پلاتین)	مقرون‌به‌صرفه و اقتصادی
عوارض جانبی	ریسک عفونت، بیهوشی و جوش نخوردن استخوان	تقریباً صفر (در صورت انجام زیر نظر متخصص)
پایداری نتیجه	بالا (اما عضلات همچنان نیاز به تقویت دارند)	بسیار بالا (به دلیل تغییر الگوی مغزی و عضلانی)
نیاز به تجهیزات	پلاتین و عصا (موقت)	اسکن سه بعدی کف پا و کفی/زانوبند تخصصی

چه زمانی کدام روش را انتخاب کنیم؟

• روش غیرتهاجمی (اولویت اول): اگر انحراف شما از نوع وضعیتی (عضلانی) است، سن شما پایین است، یا درجات انحراف متوسط دارید، هوشمندانه‌ترین کار دریافت خدمات تمرین درمانی و استفاده از تجهیزات ارتوپدی فنی است. این روش بدن شما را “بازسازی” می‌کند نه “دستکاری”.

• روش جراحی (آخرین سنگر): اگر دچار تغییر شکل شدید استخوانی هستید، فاصله بین زانوها بیش از حد بحرانی است و درد ناشی از آرتروز زندگی روزمره شما را مختل کرده، جراحی ممکن است تنها راه باقی‌مانده باشد.

نکته بسیار مهم: حتی اگر جراحی را انتخاب کنید، برای حفظ نتیجه جراحی و جلوگیری از بازگشت انحراف، همچنان به دریافت خدمات ارتوپدی فنی (مانند کفی‌های اصلاحی پس از عمل) نیاز خواهید داشت.

جمع‌بندی و گام نهایی

تشخیص درست، نیمی از درمان است. پیش از هر تصمیمی، پیشنهاد می‌شود با استفاده از تکنولوژی اسکن سه بعدی کف پا در مرکز ارتومونتو، از وضعیت دقیق توزیع وزن و انحراف مفاصل خود آگاه شوید. متخصصان ما با تحلیل این داده‌ها، بهترین مسیر (تمرین‌درمانی یا ارجاع به جراح) را به شما پیشنهاد خواهند داد.

عوارض نادیده گرفتن درمان؛ وقتی زمان به ضرر مفاصل می‌گذرد

بسیاری از افراد به دلیل عدم احساس درد در سنین جوانی، درمان زانو پرانتزی را به تعویق می‌اندازند. اما این ناهنجاری مانند یک فرسایش خاموش عمل می‌کند.

آرتروز زودرس زانو در جوانی

در یک زانوی سالم، وزن بدن به‌طور مساوی بین بخش داخلی و خارجی مفصل تقسیم می‌شود. اما در زانو پرانتزی:

• تمام فشار وزن بر روی بخش داخلی (Medial Compartment) زانو متمرکز می‌شود.

• این فشار نابرابر باعث ساییدگی سریع غضروف‌ها شده و فرد را در سنین ۳۰ تا ۴۰ سالگی با آرتروز پیشرفته روبرو می‌کند.

• نتیجه این فرآیند، دردهای شدید هنگام پله‌روی و در نهایت نیاز زودهنگام به جراحی تعویض مفصل است.

تغییر شکل مچ پا و ایجاد صافی کف پا

زانو و مچ پا پیوند بیومکانیکی عمیقی با هم دارند. وقتی زانوها به سمت خارج منحرف می‌شوند:

• مچ پا برای حفظ تعادل بدن مجبور است به سمت داخل بچرخد (پدیده Pronation).

• این چرخش مداوم باعث کشیدگی رباط‌ها و از بین رفتن قوس طولی پا می‌شود که نتیجه آن صافی کف پای اکتسابی است.

• با استفاده از دستگاه اسکن سه بعدی کف پا می‌توان به وضوح دید که چگونه انحراف زانو، الگوی توزیع فشار را در کف پا تخریب کرده و باعث ایجاد میخچه یا دردهای مزمن در پاشنه شده است.

دردهای مزمن در ناحیه کمر و ستون فقرات

شاید تعجب کنید، اما ریشه بسیاری از کمردردها در وضعیت زانوها نهفته است.

• انحراف زانو پرانتزی باعث تغییر در زاویه لگن (Pelvic Tilt) می‌شود.

• برای جبران این انحراف، قوس کمر (لوردوز) افزایش یافته و فشار مضاعفی به دیسک‌های بین‌مهره‌ای وارد می‌شود.

• در درازمدت، این وضعیت منجر به دردهای سیاتیکی، افتادگی شانه و حتی انحراف‌های جانبی در ستون فقرات می‌گردد.

نتیجه‌گیری

پیشگیری همیشه کم‌هزینه‌تر و موثرتر از درمان‌های تهاجمی است. اگر شما یا فرزندتان با این ناهنجاری روبرو هستید، اجازه ندهید عوارض زنجیره‌ای آن به مچ پا و کمر شما آسیب بزند.

• گام اول: با انجام یک اسکن سه بعدی کف پا، میزان فشار وارد بر مفاصل خود را بسنجید.

• گام دوم: با دریافت خدمات ارتوپدی فنی، از کفی‌ها و ارترزهای اصلاحی برای توقف روند فرسایش استفاده کنید.

• گام سوم: با دریافت خدمات تمرین درمانی تخصصی در مجموعه ارتومونتو، عضلات خود را برای حمایت از مفاصل بازسازی کنید.

درمان و ارتوپدی زانوی پرانتزی